Zanger voor het voetlicht: Joël de Vries

Foto boven: samen met zangmoat Jan-Roelof Visscher (L)

Binnen de Urker Zangers leren we onze koorleden steeds een beetje beter kennen. Deze keer is het de beurt aan Joël de Vries (27), die sinds vorig seizoen deel uitmaakt van het koor. Hij vertelt over zijn werk, zijn plek binnen het koor en wat zingen voor hem betekent.

Wie ben je en wat doe je in het dagelijks leven?

Mijn naam is Joël de Vries, ik ben 27 jaar. Ik werk bij Seafresh Retail als leidinggevende op de afdeling Expeditie/Orderpick.

Hoe en wanneer ben je bij de Urker Zangers gekomen?

Eind vorig seizoen ben ik lid geworden van de Urker Zangers. Dat is eigenlijk een beetje via mijn vader (Albert de Vries) gegaan. Hij wilde al een paar jaar graag dat ik eens mee zou gaan naar het koor, maar ik hield dat steeds wat af. Toen er een koorreis naar Wenen op het programma stond, werd mijn interesse toch gewekt en ben ik lid geworden. Die reis is uiteindelijk niet doorgegaan, maar mijn keuze om mee te gaan naar het koor was toen al gemaakt.

Wat betekent het zingen in het koor voor jou persoonlijk?

Er wordt weleens gezegd: “Zingen is twee keer bidden.” In de kerk ervaar ik dat niet altijd zo sterk, maar in koorverband komt dat voor mij echt tot leven. Het is bijzonder om met zo’n grote groep samen Gods naam op een mooie en krachtige manier te mogen zingen en Hem te eren.

Wat is tot nu toe jouw meest bijzondere herinnering aan een optreden of repetitie met het koor?

Dan denk ik al snel aan het jubileumconcert van Jacob Schenk. Dat was een avond met prachtige muziek, sterke nummers en geweldige muzikanten. Voor mij was het ook de eerste keer dat ik echt geraakt werd tijdens het zingen en met een brok in mijn keel de laatste stukken meezong.

Zijn er uitdagingen of momenten geweest die je minder makkelijk vond?

Zoals in elke vereniging zijn er periodes waarin er veel gebeurt en dingen veranderen. Dat kan soms best even schakelen zijn. Voor mij is het dan belangrijk om steeds weer terug te gaan naar de kern: waarom we eigenlijk zingen. Uiteindelijk doen we dat niet voor mensen, maar voor Hem.

Wat doe je graag in je vrije tijd naast het zingen?

In mijn vrije tijd ben ik vaak te vinden bij Shapers. Daarnaast ben ik samen met mijn verloofde Silvia bezig in ons klushuis dat we in augustus hebben gekocht, daar gaan heel wat uurtjes in zitten. Verder houd ik van darten, koken en lekker eten. Ook breng ik graag tijd door met vrienden en natuurlijk met Silvia.

Welk lied op ons repertoire raakt jou het meest, en waarom?

Dat vind ik lastig kiezen, maar twee nummers springen er voor mij echt uit: I Want to Die Easy en I’ll Wish I Had Given Him More. Als je echt luistert naar wat je zingt, dan brengen die liederen je dicht bij de verwachting van Jezus’ wederkomst. Ook Hallelujah van Händel mag niet ontbreken,dat blijft iets bijzonders, zeker wanneer je dat met volle overtuiging in een volle kerk zingt.

Wat waardeer je het meest aan Jacob Schenk als dirigent?

Jacob is een bijzonder sterke dirigent. Hij heeft tijdens het dirigeren eigenlijk zijn handen nauwelijks nodig en weet met zijn uitstraling en ogen al precies het koor te sturen. Dat is echt indrukwekkend om te zien en mee te maken.

Als je één droom zou mogen uitspreken voor de Urker Zangers, wat zou dat zijn?

Op korte termijn zou ik het heel mooi vinden om mee te doen aan een internationaal korenfestival in Cornwall, Engeland. Op de lange termijn hoop ik dat er nog meer jeugd bij het koor betrokken raakt, en dat ook jongere generaties ons repertoire ontdekken en komen luisteren.

Wil je tenslotte nog iets delen met onze lezers of je medekoorleden?

Broeders, alvast bedankt voor alle mooie herinneringen die we samen al hebben mogen maken, en voor alles wat nog komen gaat.