Met ontroering hebben wij kennisgenomen van het overlijden van onze zangvriend Albert Post, die op 5 maart jl. op 89-jarige leeftijd is overleden. Met zijn heengaan verliezen wij een zeer trouw lid, maar bovenal een geliefde vriend binnen ons koor.
Albert was sinds 1968 verbonden aan de Urker Zangers en maakte daarmee vrijwel de gehele geschiedenis van ons koor mee. Hij behoorde tot de generatie die de oprichting en opbouw van het koor van dichtbij heeft beleefd. Op uitnodiging van zijn vriend Luut Kamper kwam hij voor het eerst naar een repetitie in het Hervormd centrum. Na die eerste avond is hij nooit meer weggegaan. Meer dan vijftig jaar lang heeft hij zich met grote trouw ingezet en voelde hij zich diep verbonden met het koor.
Zijn liefde voor de zang begon al op jonge leeftijd. In de kerk zong hij als jongen al voluit mee, en die overtuiging en vreugde bleven zijn leven lang hoorbaar. Voor Albert was zingen meer dan muziek alleen; het was een uiting van geloof, beleving en verbondenheid. Binnen het koor vond hij niet alleen muzikale vervulling, maar ook warme vriendschappen. De reizen naar Amerika, Denemarken en Wales maakten diepe indruk op hem. Uit die reizen ontstond een hechte vriendengroep, waarmee hij jarenlang contact bleef houden en waarin lief en leed werd gedeeld.
Albert vertelde met eenvoud over zijn leven. Hij groeide op in een groot gezin met negen kinderen, waarin al vroeg hard gewerkt moest worden. Op twaalfjarige leeftijd begon hij in de bouw, waar hij lange dagen maakte voor een bescheiden loon. Later ontwikkelde hij zich tot een vakman in de scheepsbetimmering en begon hij een eigen bedrijf. Met toewijding bouwde hij jachten en werkte hij aan sleepboten, totdat hij op 65-jarige leeftijd het werk overdroeg aan zijn zoon. Het tekent zijn arbeidzaamheid en doorzettingsvermogen.
In zijn persoonlijke leven kende hij grote vreugde, maar ook diep verdriet. Het overlijden van zijn geliefde vrouw Grietje, met wie hij een goed en gezegend huwelijk mocht hebben, was een ingrijpende gebeurtenis. Hij noemde haar de samenbindende kracht binnen het gezin. Na haar heengaan moest hij alleen verder, maar hij bleef dankbaar voor wat hem gegeven was en bleef, ondanks het gemis, opmerkelijk positief en betrokken.
Muziek bleef een belangrijke plaats in zijn leven innemen. Thuis luisterde hij graag naar klassieke muziek, en binnen het koor had Psalm 119 een bijzondere betekenis voor hem. Vooral de woorden:
“Dan vloeit mijn mond steeds over van Uw eer”
raakten hem diep. Daarin klonk iets door van zijn eigen levenshouding: een hart dat gericht was op dankbaarheid en lof.
Op de rouwkaart stonden de woorden: “Uw genade is mij genoeg.” Deze belijdenis typeert iets van de wijze waarop Albert zijn leven heeft geleefd.
Tijdens de afscheidsdienst op dinsdag 10 maart in ‘Het Irene’ hebben wij als Urker Zangers zingend afscheid van hem mogen nemen. Bij het binnendragen van de kist klonk de ingetogen muziek van Air on the G String van Johann Sebastian Bach. In de dienst zongen wij Adoramus, Longing for Light, Angel Band en Dank sei dir Herr, liederen die pasten bij het geloof en de hoop die Albert zo dierbaar waren.
Na het in memoriam, de overdenking naar aanleiding van Spreuken 10:7 en woorden van dank vanuit de familie, werd de dienst afgesloten met gebed en zegen. Terwijl de kist werd uitgedragen, klonk Time to Say Goodbye van Andrea Bocelli. Op de begraafplaats ‘De Vormt’ hebben wij als koor het Onze Vader gezongen, als laatste groet aan onze zangvriend.
Wij zijn dankbaar dat wij Albert zo lang in ons midden mochten hebben. Zijn trouw, zijn warme aanwezigheid en zijn liefde voor de zang zullen wij niet vergeten. De plek die hij innam binnen ons koor blijft voelbaar leeg, maar de herinnering aan hem blijft levend.
Wij wensen zijn kinderen, kleinkinderen en verdere familie Gods troost en nabijheid toe in dit verlies.
Namens de Urker Zangers
Ik denk met groot respect aan Albert terug. een sympathieke bescheiden zanger en vriend.
In een woord fantastisch geschreven prachtig